RSS  

 گورکن از آزادی آدمی بیشتر باشد.

*آدمی بس تنهاست اما در آنسوی بیهودگی و در

آنسوی پوچی زندگی منتظرم.

هرگز از مرگ نهراسیدم اگر چه دستانش از

ابتزال شناخته تر باشد.

آسمان ببری..نتوانی ستاره ای به دست آوری اما

مط‌مئن باش با دستی پر از خاک وخاشاک نیز

بر نمی گردی.

*آموخته ام که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید

پس چه چیز باعث شد که من بیندیشم می توانم همه

چیز را در یک روز بدست بیاورم؟!

*برای بدست آوردن چیزی که تا به حال نداشته اید

باید چیزی شوید که تا با حال نبوده اید.

بازآ که خلوت دل من آشیان توست

در راه...در گذر...در خانه ودر اطاق هر سو 

نشان توست

در چلچراغ یاد تو نورانی ام هنوز...

پنداشتی که نور تو خاموش می شود؟

پنداشتی که رفتی ویاد گذشته مرد! و

آن عشق پایدار...فراموش می شود؟!

نه امید من!دیوانه توام!! افسونگر منی هر جا در

هر زمان *در خاطر منی*

*سکوت قفلی است که انسان دانا آن را

آگاهانه بر دروازه دهان می زند.

*گاهی باید دنیا را به اندازه کودکان بازیچه

پنداشت.

زندگی جغدها تماشایی است.

*کبوتر دل ..تنها پرنده ای است که به میل خود

پرواز می کند.

*گاهی غم زمانه واندوه دوری از عشق ابدی

کمر طاقت انسان را می شکند.

کسی که چنین ارزشی دارد باعث

اشک ریختن تو نمی شود.

*بدترین شکل دلتنگی برای کسی

آن است که در کنار او باشی و

بدانی که هرگز به او نخواهی رسید.

   گاهی در حرارت دیدار

محبوب..کوه غم ..قطره قطره در کام مرگ فرو می ریزد.

می دانند همیشه از خارهای آن

شکایت دارند.